serenad;;'''
bir kuş sesi gelir dudaklarından;
gözlerin, gönlümde açan nergisler.
düşen öpüşlerdir dudaklarından
mor akasyalarda ürperen seher.
selâm, senelerce, senelerce öteye...
uzattığım bu tası dolduracak mı
yine bol sularla akarak o çeşmeler?
yoksa hiç bulunmayacak kadar uzak mı
dudakları öpüşlerle dolu geceler?
hatırla ki bu dünya azaplarla dolu vinc,
yorgunsak eğer, bu daha önceden çok uzun bir yolu yürüdüğümüzden değil midir? ve insanın yeryüzünde verilecek bir savaşı olduğu doğruysa o bezginlik dıugusu ve başın yanıp tutuşması, uzun süredir mücadele ettiğimizin bir göstergesi değil midir?
