Kırk gün kırk gece sürsün sessizlik,
Ardımdan.
Pencere önlerinde unutulsun fesleğenler.
Çekmecelerde sararsın fotoğraflar.
Adım silinsin mektuplardan.
Ben gideceğim, sen kal.
Miadını doldurdu bütün sözcükler,
Dili geçmiş zamanlarda.
Dilimde devrik mısralar,
Kırık heceler.
Burnumda fesleğen kokuları,
Parmak uçlarımda öğüttüğüm bir ömür.
Ben gideceğim, sen kal.
Ü.K
Bir susuş
Bir süzüş
Derin bir iç çekiş
Bir ahlat ağacı gölgesinde
Kızıl gün batımları öldürüyorum saçlarının ucunda
Faili belli gözlerine sürgün oluveriyorum
"Ebedî saadetten kovulan" günahkârlar misali
Yurt ediniyorum saçlarının kızılını,
Gözlerinin rengini
Ve adın dudaklarımda bir kurtuluş muştusu oluveriyor.
Nebukadnezar(Ü.K)