2Okur1Yazar
@2Okur1Yazar
Kendimi bulduğum anlardan biri de satırlar arasında kaybolduğum an...
İnsan yaşama gücünü her zaman elde ettiklerinde bulmaz. Bir düşü büyüten onun uzaklığı değil midir biraz da?
Sayfa 36
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
….kendimizi sevmekle sevgimizden utanmak arasında bocalayıp duruyorduk. Çünkü biz, dünyayı iki kaşı arasında taşıyan, birbirine tutunmuş iki mutsuz umuttuk. Çünkü ardımızda, mezarını mutluluk sanan bir ülke vardı. Çünkü sığındığımız deniz dağların eteğindeydi. Çünkü girdiğimiz sularda koca bir halkın gözleri yakamozlanıyordu
“İki yenilgiden, yaşama sevinci adına bir olanak yaratmanın acemi bilgeleriydik. ”
Dergâha gelen kişiye,
"Hiç âşık oldun mu? diye sorulurmuş.
“Hayır” derse,
"Var, git âşık ol da öyle gel" denirmiş..
"Allah'ın yarattığı birini sevemeyen katı kalbinle, nasıl Allah'ı sevmeye talip olabilirsin?"
-"Aşık ol öyle gel demiştiniz oldum,
şimdi ne olacak?
-"Çilendir, mübarek olsun.."
“Sevmeyi özledim biliyor musunuz? Kayıtsız şartsız bir gülüşü. Olur olmaz yerde ağzıma bir öpücüğün konmasını. Bir doğruya sevinmekten çok bir saçmalığa gülümseyebilen hoşgörüyü. ‘Nerde kaldın’ ayazını değil, ‘hoş geldin’ iyiliğini. Hiçbir şeyle yatışmayan yürek telaşını. Kapı zilleriyle telefonlar arasında tükenmeyi. Geceyi bir hayal hazinesine çeviren uykusuzluğu. ”