Reklam
Çünkü açıkta kalan tek yanları gözleriydi,zihinlernin içi ise bir muamma.
Sayfa 18
Nə vaxt idi yazmırdım
Deməsəmdə bilirsən, sənin üçün yaranmışam,
Təm-təraqlı gözlərini süzmək üçün darıxmışam,
Yarına qaçan aşiqəm, amma bir az yubanmışam.
Nə vaxd idi yazmırdım, istədim ki, bir az yazam.
Bir tikə çörək olsan, bir ömür bəsimsən mənim,
Gəldi gedər həvəs deyil, bir parca özümsən mənim,
Mən səninəm, sən isə mənim, bir şirin sözümsən mənim.
Nə vaxt idi yazmırdım, istədim ki, bir az yazam.
Gəlmişdin ümid dolu, çıxıb getdin intizarla,
Mənim kimi kobud biri, necə sevirdi intizamla,
Ona görə çöldə çıxıb, əlimi tutdun ehtişamla.
Nə vaxt idi yazmırdım, istədim ki, bir az yazam.
Sən ayımsan, həm ulduzum, həm günəşsən,
Səhərimsən, həm gündüzüm, həm gecəmsən,
Friştəsurətli cəmalın, pəri xislətli mələksən.
Nə vaxt idi yazmırdım, istədim ki, bir az yazam.
Deyirsən niyə gəldin, uzun müddət zamandan,
Qəlbini boş görüb, bir az utandım cahandan,
Necə ki kasıb ata, xəcalət çəkər, bomboş qazandan.
Nə vaxt idi yazmırdım, istədim ki, bir az yazam.
Hövsələ nədir ki, qoxun həsrətdən böyükdür,
Rayihən sərməst edir, sanki cənnətdən güllükdür,
Qoxun olmayan yerdə burnum mənə yükdür.
Nə vaxt idi yazmırdım, istədim ki, bir az yazam.
Bu yerləri, bu göyləri,
Yağış yuyur, gün qurudur.
Bu dünyada çox şeyləri,
Yağış yuyur, gün qurudur.
Gözümüzün yaşını da,
Bağrımızın başını da,
Qəbrimizin daşını da,
Yağış yuyur, gün qurudur.
Gələn nədi, gedən nədi?
Bələk nədi, kəfən nədi?
Bu dünya öz kefindədi,
Yağış yuyur, gün qurudur.
...Ulduzların tozunu da,
Lap günəşin özünü də,
Lap yağışın özünü də,
Yağış yuyur, gün qurudur...
Ramiz Rövşən
Ramiz Rövşən