Mehmet Noyan ALP
@2maverick6
Emekli subay, Bundan Sonra Asker Oluşumuz kitabının yazarı
Yüksek Lisans
Afyonkarahisar
Eskişehir, 17 Eylül
44 okur puanıNisan 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·178 syf.·
Beğendi
·5 günde okudu
·2025 63. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Evden ayrılmadan birkaç gün önce aile fotoğrafı çektirmeyi düşündük. Fotoğrafçıya gitmek için hazırlanmaya başladık. Aslında bu aile fotoğrafı işi, çok önce olmasını istediğim gecikmiş bir durumdu. Normal şartlarda akranlarımla eş zamanda üniversiteye veya harp okuluna girip mezun olabilseydim babam henüz görevdeyken her ikimizin de üniformalı olduğu bir aile fotoğrafı çektirme şansımız olacaktı. Şimdi ise babamın emekliliğinin üzerinden 4 yıl geçmişti. Babam evin deposunda sandık içinde muhafaza ettiği 1 no’lu harici üniformasını yıllar sonra bu özel an için tekrar çıkardı. Büyük bir özenle üzerine giydi ve aynada kendine uzun uzun baktı. Biraz zayıflamış olduğunu ve üzerinde iyi durmadığını düşünerek homurdandı. Onu izlerken aynadan kendini alamadığını gördüm. Aslına bakılırsa onu izlemekten biz kendimizi alamamıştık. Herkes hazırlandığına göre artık gidebileceğimizi söyleyerek üniformasını çıkarmasını istedik. “Ne çıkartacakmışım yahu, böyle gideceğim.” dedi ve fotoğrafçıya üniformasıyla gitti. Bana; “Asker üniforması kefen gibidir, bir giyersin bir daha ancak öldüğünde çıkartırsın.” demişti. O gün ne anlama geldiğini daha iyi anlamıştım. Üniforma böyle bir şeydi işte. Her şey gider asker ruhun kalır. Geç kalmış da olsa üniformalı aile fotoğrafı çektirebildiğimiz için çok mutluydum.”
Asker ve KumandanAlıntı
Önümüzdeki Rus birliklerinin büyük kısmı esir düştüler. Bu arada bir Rus subayı, ağaçlardan birinin dibinde yaralanmış yatıyordu. Rus subayının emir eri silahını bırakmış, kumandanının karşısında “esas duruşta” put gibiydi. Bu manzarayı karargâh mensuplarından önce kıtaat da görmüş ve takdir duyguları içinde önlerinden geçip gitmişler. Yaralı Rus subayını derhal tedavi altına aldırırken kumandanına karşı büyük sadakat içinde olan Rus erini çavuşluğa terfi ettirerek şöyle bir pusula yazdım ve eline verdim:
“Bu asker, kumandanına karşı en büyük sadakati göstermiştir. Her ne kadar aynı milletlerin askeri değilsek de bu örnek askeri, çavuşluğa terfi ettiriyorum ve savaştan sonra da Rus orduları kumandanının bu terfii geri almamasını diliyorum, Halil.”
Bilmem ki sonra ne oldu…
