Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevemiyorken, içimde aşkın sızısı yokken ha bire, durmaksızın konuşurken, şimdi korkusuzca susabilirim. Güneşin kar toplaması gibi, sustuğumda sevgimi biriktiririm içimde...
Sana göre ben ve benim gibiler, duygularını, zaaflarını ve çelişkilerini gizleyip onları kimseyle paylaşmadan ve sürekli yapay bir bilinç halinde yaşayan insanlardı. Bu yüzden ödünç hayatlarla, başkalarının ahlaklarıyla yasıyorduk ve kendimize özgü gerçek değerlerimiz oluşamıyordu. Haklıydın; kendimizin dışına çıkmıyorduk ve yara almıyorduk. Yaralanmayanların ise, ne sezgileri gelişir, ne de insanlarla paylaşacağı sevgileri çoğalırdı ...
Ne kadar eksik yaşadığımı, dünyana girince, seni tanıyınca anlamıştım. İçlerine girmeden öğrendiğim kitabi ve karşılığı olmayan bilgilerle durmaksızın yargılıyordum insanları, hayatları, ilişkileri... Dünyayı, kutsallığından ve o büyüleyici karmaşasından ayırıp hep bir teorik çerçeve içine alıyordum.
Sevgim uyanmadan önce, bu dünyaya, bu hayatın kurallarına göre kusur, yetersizlik sayıp üzüldüğüm özelliklerim artık sevgimin, aşkımın vazgeçilmez birer parçasıdır. . .