Çok şeyi olan değil, çok veren zengindir. Bir şeyi yitirmekten korkan istifçi, ne kadar çok şeyi olursa olsun, ruhbilim dilinde yoksul ve yoksun bir kişidir. Ancak kendinden bir şeyler verebilen kişi zengindir.
Belli bir tembellik beni gündelik hayatın hayhuyuna çekiyor. Ama bu tıpkı uykusunda hayali bir özgürlüğün keyfini süren kölenin, özgürlüğünün bir düşten ibaret olduğundan kuşkulanmaya başlayınca uyanmaktan korkması gibi olmaktadır.
İnsanların mutluluğu nesnel koşullardan ziyade beklentilerine bağlı. Beklentilerse koşullara göre şekillenme eğiliminde; buna başka insanların koşulları da dahil. İşler düzelince beklentiler de kabarıyor ve koşullar ciddi ölçüde düzelse bile memnuniyetsizliğimiz aynı şekilde devam edebiliyor.