Pluviofil
@3357_
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Benim aileme nasıl davrandığınıza bakın.Hatta bana,seçkin bir şahsiyet,konuğunuz olan bana nasıl davrandığınıza bakın;Oskar'ın sanat koleksiyonundan başka bir şey görmüyor gözünüz.Yani ona takılıp kalmışsınız,toplumumuz dediğiniz şeyin küçük iç hesaplaşmalarına takılıp kalmışsınız;bizlerle asgari bir terbiye gösteremeyecek kadar takılıp kalmışsınız.
"Baksanıza"diye bağırdım,"keser misiniz şunu!Bir saniye susup bir başkasının bir şey söylemesine izin verin;dışarıdan birinin,hepinizin belli ki memnun mesut yaşayıp gittiği şu kapalı küçük dünyanın dışında birinin!"
"Sizin gibi insanları ağırlamak bir zevk" demişti bize. Sonra, ellerimizde çay fincanlarımızla küçük, güneşe salonda otururken, bir kez daha bizden "sizin gibi insanlar" diye bahsetmişti; babam benim yaşımda bir çocuğa en uygun olabilecek bisikletle ilgili bir şeyler söylerken, ansızın bu yaşlı kadının gözünde annem babamla benim aile mutluluğunu temsil ettiğimizi kavramıştım.
Nelerle suçluyorlar beni!Yaklaşımımı mekanik buluyorlar,doğal duyguları bastırıyormuşum.Hiç anlamıyorlar ki!Az sonra size açıklayacağım gibi Mr.Ryder,benim tek yaptığım,bu tür insanları Kazan ve Mullery gibi bestecilere biraz olsun alıştırabilmek için bir yaklaşım,bir sistem getirmekti. Eserlerinde anlam ve değer bulabilmeleri için bir sistem. İnanın efendim, ben buraya geldiğimde bu insanlar tam da bunun açtığı içindeydiler. Anlayabilecekleri bir düzen, bir sistem arayışı içindeydiler. Buradaki insanlar ne yapacağını bilmez haldeydi, her şey çöküyordu. Korkuyordu insanlar, ipleri ellerinden kaçırdıkları hissine kapılmışlardı.