Görmeden sevebildiğiniz bir insanı görmeden geçip giden günler, sevginizde bir azalmaya neden olmuyordu. Bu durum yaralarınızın kolayca kapanmasına bir katkıda bulunmuyordu. Çünkü birini severken önem arz eden zihin ve kalpti. Varlığı kalbinizden silinmedikçe, zihniniz onu başrol edinen anıları size tekrar yaşatmadıkça ve içinde onun geçtiği düşünceler üretmeyi bırakmadıkça sevdiğiniz kişinin hayatınızdan silinmesinin imkânı yoktu. Onu hayatımdan silemiyordum ben.
Onun adıyla başlayan her cümle ve hayal neden bu kadar ulaşılmaz geliyordu? Neden aylardır aynı yolda, aynı duygularla yürüyor olmama rağmen bir yerlere varamıyordum? Beni bir sonuca ulaştıracağına inanarak yaptığım son şeyden sonra bile aynı durumdaydım. Hâlâ yolun sonunu göremiyordum. Hala eksiktim