Esila D.
@351la
YouTube: esilanıntozlusayfaları
Polisiye, gerilim kitaplarını seven bir okur
Bazen bana öyle geliyordu ki sanki bazı insanların bir araya gelmesi için aşılması gereken o kadar çok engel, o kadar çok imkânsızlık vardı ki...
Gözler... Her şeyi anlatıyordu. Gözler sözlerden daha etkiliydi. Söylenecek bir söz kalmadığında gözler konuşmanın devamını getirirdi, bazen ise insanların sadece birbirlerine bakarak iletişim kurmalarına sebep olurlardı. Belki de bu yüzden göz göze gelmelere, kaçamak ve uzun bakışmalara karşı zaafım vardı. Onun gözlerine karşı da zaafım vardı.
Güneş
"Ama gece olur, tek aklımda bakışların, tehlikeli
Hiçbir yolu yok mu peki senin bana gelişinin?
Kaptım, bu hastalık etti beni deli gibi"
Bir yandan gayet iyi hissediyorken bir yandan kahroluyordu. Bir yandan çok ağlayası varken bir yandan onun için dökeceği tek bir gözyaşı bile kalmamıştı.