Ayşe Tok
@35aicha
Fanatiklerin bir hareketin gelişiminde arz ettiği tehlike, bir türlü sükunete erememeleridir. Zafer kazanıldığı ve yeni düzen billurlaşmaya başladığı zaman fanatik kişi, bir gerginlik ve bozuculuk unsuruna dönüşür.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir yönetim,ehliyetinin sınırlarını aştığı halde iktidarda kalabilmişse, o yerde ya eğitimli bir sınıf yoktur ya da iktidardakilerle söz erbabı arasında sıkı bir ittifak vardır.
Belirli bir aşamada söz erbabının çoğu dalkavuk ve zamanın insanı olmaya hazırdır. Zamanında iktidarda olan Ferisiler İsa'yı aralarına alıp ona saygı gösterselerdi ve onu Haham olarak tanısalardı belki de İsa yeni bir İncil ortaya koymayacaktı. Eğer bir psikopos tam zamanında Luther'e tartışma imkanı tanısaydı, onun içindeki Reform ateşini söndürebilirdi. Prusya Devleti genç Karl Marx'a bir unvan tanıyıp önemli bir devlet görevi verseydi, onu kendi tarafına geçirebilirdi; aynı şeyi bir unvan ve mahkeme görevi vererek Lassalle için de yapabilirlerdi.
Kendimizde bulunup da örtmek istediğimiz kusurları başkalarında bulup ortaya çıkarmaya çalışırız genellikle.
Etkili liderlikte bir dereceye kadar şarlatanlık gereklidir. Gerçekleri kasten yanlış aksettirmeksizin bir kitle hareketi oluşturmak imkansızdır.