Kalp dediğin bazen sessiz bir kor, bazen de gitarın en ince telinde titreyen bir tınıdır adeta.
İnsan ne yaşarsa yaşasın, içinde bir yerlerde yanmaya devam eden küçük bir ateş vardır.
Kimi zaman rüzgâr olur biri, körükler; kimi zaman da sessizce üfler hayat, neredeyse sönecek hale getirir…
Ama o ateş hiçbir zaman tamamen ölmez. Çünkü kalp, kendi küllerinden bile doğmayı bilen inatçı bir varlıktır.