Okudukça insanın içini derin bir hüzün ve bununla savaşırcasına gurur kaplıyor ve yanısıra birşeyleri değiştirmemenin vicdanınıca yüklediği çaresizlik hissi de var. Ne insanlar, ne güzel insanlar varmış. Nasıl karalanmış nasil bastırılmış değerleri bilinmemiş diyorsunuz. Ama iyi ki varsın YILMAZ ÖZDIL. Kalemine sağlık.