Şehriye Turan
@4Turan
Okumayı, yazmayı, okuduklarını paylaşmayı ve düşünmeyi sever. Bir de yazım yanlışı yapanlardan hiç hoşlanmaz.
İsterdim ki, bir gazi olarak özel kanunumuz olsun; hakkımız, hukukumuz belirlensin. Hayatlarının baharında vatan için bedel ödeyen gaziler, hak ettikleri saygıyı görsün, hastanelerde sorun yaşamasın, protezi, ortezi düşünmesin...
Reklam
Askere gitmeden önce hareketliydim, aktiftim şimdi zor yürüyorum.
Benim en büyük sıkıntım ayağımın olmamasından çok gazilere gösterilen saygı ve sevginin azalması... 1996 yılından bu yana gaziyim. Herkes benim gazi olduğumu bilmesine rağmen insanlar çekinmeden "Bana mı gazi oldun!" diyebiliyor.
Ülkenin geleceğinden umudum yok. Yanlış üzerine yanlış yapılıyor. Bunlar bana umutsuzluk veriyor. Terörün şehirlere taşınması, sistematik bir şekilde verilen tavizler, göz yummalar, bende algı karmaşası yaratıyor. Bir gazi olarak endişe duyuyorum. Ülkemin bu kadar aciz duruma düşmesi beni rahatsız ediyor. Arabama bindiğimde, müziği açıp keyiflenmek istiyorum, ama olmuyor. Yaşananları izledikçe utanıyorum kendimden. Her gün şehit haberi geliyor. Mutlu değilim...