Ellerimi sevmiyordum, gözlerim utanç veriyordu gözlerime. Damarlarımdaki kan rahatsız ediyordu beni. Ölmek, gitgide bir umut haline geliyordu içimde. Büyüyor, büyüyordu.
"Bir sigara yakıyorum ve seni arıyorum dumanın havada çizdiği şekillerde."
"İnanmak; gökyüzünün en karanlık zamanında bile görebileceğin bir yıldız olmalı. Dağlardan, denizlerden esen serin rüzgârlar gibi, senden gelen bir şey olmalı inanmak."
"Huzur seninle kayboluyor, bütün sevinçler seninle gidiyor, sensiz bir kanlı gömlek gibi giyiyorum üzerime yaşamayı."
Ve seni düşündüm. İşte o zaman yaşadığımı anladım,utandım.