ihya-i Ulumiddin'den Seçme Hadisler
Fakirlik
Allah’a fakir olarak kavuş, zengin olarak kavuş-ma! (İhya C.4 S. 358) 675.
676. Allahü Teâlâ âilesi kalabalık, iffet sâhibi fakiri sever. (İhya C.4 S. 358)
677.
Ümmetimin yoksulları, zenginlerden 500 yıl evvel cennete girer. (Diğer rivâyette kırk yıl evvel) denilmekte-dir.) (İhya C.4 S. 358)
678.
Bu ümmetin hayırlısı fakirleri ve en süratli cen-nete girip yerleşenleri de zayıflarıdır. (İhya C.4 S. 359)
679.
Ey Cebrâil! Bu dünya evi olmayanların evi, malı olmayanların malıdır. (Dünyalığı) ancak aklı olmayanlar toplar. (İhya C.4 S. 360)
680.
Fakirlik, Mü'min için atın yanağındaki dizgin ve alnındaki çakaldan daha sevimlidir. (İhya C.4 S. 362)
681.
Mü'min’in dünyadaki hediyesi yoksulluktur. (İhya C.4 S. 362)
682.
Allahü Teâlâ bir kulunu severse, onu bela ile ipti-lâ eder. Sevgisi son haddine varınca, âile, mal ve evlât diye kendisinde bir şey bırakmaz. (İhya C.4 S. 362)
Ferhan Şensoy'un Mizahşör çırağıMizah
Selçuk Aydemir'in yaptığı işleri aslında az çok hepimiz biliyoruz. Ahmet Kural, Murat Cemcir ikilisi ile çektiği Kardeş Payı, İşler Güçler, Düğün Dernek, Çalgı Çengi, Baba Parası gibi filmlerin hem senaristi hem de yönetmeni. Sinemadaki mizahi başarısı yazmış olduğu kitaba da yansımış, gözümden yaş gelerek okuduğum yerler bi hayli fazlaydı, kitap tam makara olaylar silsilesi. Hele bir de absürd komedi seviyorsanız bu kitabı elinizden düşürmeyeceksiniz.
Selçuk bey ilk eserlerini 
Ferhan Şensoy'un mizah kitaplarından esinlenerek kaleme almış ve onun izinden gittiği için bu kitabında neredeyse üç sayfayı hocasına övgü dolu sözlere ayırmış bu yüzden.
Kitabın isminden de anlaşıldığı üzere Selçuk Aydemir 9 yaşındayken mahalle arkadaşları ile başlarına gelen komik olayları anlatıyor.
Arkadaşlarından ziyade ailesi ile yaşadığı tartışmalar çok güldürdü. Mesela annesi Selçuk hakkında şunu diyor;
"Çocuk rızkıyla gelir derler, ama senin bundan haberin yoktu galiba o yıllarda. Kara bulut gibi çöktün yuvamıza. Emmediğin sütleri sağmak zorunda kaldım. Bir ara Yecüc'ü doğurdum galiba diye akşamları ağlıyordum. Mecüc de benden çıkmasın diye bir daha çocuk yapmadık."
Hele bir de annesinden yediği dayaklar var tabii;
"Duvardan duvara çalma"nın bir deyim olduğunu zannediyordum ki , bir iç Anadolu kadını dövüş biçimiymiş, diyor.
En çok da babasına annesini şikayet ettiği şu benzetmeye güldüm;
"Yolda ayağı takıldı düşerken beni elimden tutup düşeceği yere attı üzerime düştü baba.
Düşüşünü yumuşattı benle. Minder gibi kullanıyor kadın beni" :D
Babasıda bir o kadar komik adammış, Selçuk ile aralarında şu çekirdek dialoğu geçiyor;
"Bu saatte ne çekirdeği? Otur oturduğun yere."
"Bitiyor baba çekirdek! Çekirdek biterse ne yaparız?"
"Oksijen mi lan bu? Bitse ne olacak kabuklarını emin tuzlu tuzlu,
Ferhan Şensoy'un mizah kitaplarından esinlenerek kaleme almış ve onun izinden gittiği için bu kitabında neredeyse üç sayfayı hocasına övgü dolu sözlere ayırmış bu yüzden.
Kitabın isminden de anlaşıldığı üzere Selçuk Aydemir 9 yaşındayken mahalle arkadaşları ile başlarına gelen komik olayları anlatıyor.
Arkadaşlarından ziyade ailesi ile yaşadığı tartışmalar çok güldürdü. Mesela annesi Selçuk hakkında şunu diyor;
"Çocuk rızkıyla gelir derler, ama senin bundan haberin yoktu galiba o yıllarda. Kara bulut gibi çöktün yuvamıza. Emmediğin sütleri sağmak zorunda kaldım. Bir ara Yecüc'ü doğurdum galiba diye akşamları ağlıyordum. Mecüc de benden çıkmasın diye bir daha çocuk yapmadık."
Hele bir de annesinden yediği dayaklar var tabii;
"Duvardan duvara çalma"nın bir deyim olduğunu zannediyordum ki , bir iç Anadolu kadını dövüş biçimiymiş, diyor.
En çok da babasına annesini şikayet ettiği şu benzetmeye güldüm;
"Yolda ayağı takıldı düşerken beni elimden tutup düşeceği yere attı üzerime düştü baba.
Düşüşünü yumuşattı benle. Minder gibi kullanıyor kadın beni" :D
Babasıda bir o kadar komik adammış, Selçuk ile aralarında şu çekirdek dialoğu geçiyor;
"Bu saatte ne çekirdeği? Otur oturduğun yere."
"Bitiyor baba çekirdek! Çekirdek biterse ne yaparız?"
"Oksijen mi lan bu? Bitse ne olacak kabuklarını emin tuzlu tuzlu,