Çayı deminden anlarsın, yâri ise ayrılık vaktiboğazında bıraktığı düğümden...
Beklemek değil bizimkisi, demlenmek...
Demlenmek yavaşlamaktır biraz. Durmak, bakmak, koklamak, anlamak, öğrenmektir. İçine kazımak, silinmez bir kalemle aklına yazmaktır. Hatırlamak için değil, unutmamak içindir.
Peki ya sevmek?
Kısmete açılan bir kapı mı, yoksa büyük bir imtihanın başlangıcı mı?