Ümumiyyətlə, fikir verirdim, bir çox gənclərimizin mübahisəyə meyilliliyinin kökündə bu məsələ dayanırdı; onlar nələrisə unutmaq, hansısa onları incidən düşüncə və dərdlərdən azad olmaq istəyirdilər Beləcə sosial şəbəkələrdə, tində-bucaqda, çayxanalarda uzun-uzadı, heç bitməyən mübahisələrə girişir, başlarını qatırdılar. Yəni çox vaxt onları iqtidar-müxalifət, sünni-şiə, ateist-dindar ve.s bu kimi müxtəlif qruplarda qarşı-qarşıya qoyan-intellekt daxili yanğı, maarifləndirmə istəyi deyildi. Sadaca məşğuliyyət! Bu tip mübahisələrdən yaxşı nə məşğuliyyət ola bilərdi ki? Tərkibində həm mübarizə var, həm yüksək təkəbbür var. Hələ agressiyanı boşaltmaq, qalib gəlmə şansını demirəm. Onlar belə kiçik qələbələrlə həyatdakı uğursuzluqlarını ört-basdır etməyə, unutmağa çalışırdılar.
- "...Əsl azadlıq oğulun ataya haqlı etirazı ilə başlayar!" deyirdi Frans Kafka. Ədəb adı altında azadlığımızı əlimizdən aldılar, bizi kölə etdilər! Bəli, bəli, təəssüf ki, müsəlman şərqini bu hala qoyan amillərdən biri də ədəb məfhumunun mahiyyətinin təhrifi oldu. Amma sən qorxma, dostum, ədəb haqqı deməmək deyil, haqqı ədəb və nəzakət çərçivəsində deməkdir! Əgər iradın, etirazın, tənqidin məntiqli, əsaslı, haqlıdırsa, Allah arxandadır, demək, onu deməkdən çəkinmə; belə ədəbsizlik - elə, ədəblilikdən qat-qat üstündür!
Dostlar, bir az rahat olun, çıxarın əyninizdən bu sizi sıxan "ədəb" donunu. Zaman gəldi, gün keçdi, ədəb insanları susdurmaq üçün bir psixoloji təzyiq vasitəsinə çevrildi. Kiçiyin böyüyə haqlı etirazı oldu, "Ədəbsizlik eləmə!" deyib ağzının üstündən vurdular, tələbə ustadını yerli-yataqlı tənqid etmək istədi, "Ədəbsizlikdi" deyib, susdurdular. Ən yaxşı, ən sevimli tələbələr ustadının bütün haqsızlıqlarını "dahiyanə" təbəssümlə, əllərini sinələrinə qoymaqla yola verənlər oldu, etiraz edənlər həmişə təqib olundular. Zülmün üstünə getməyi bizə özləri öyrədən böyüklər onların zülmünə qar-şı səsimizi qaldırdıqda alnımıza "ədəbsizlik" yarlığı yapışdırdılar. Sən demə, onlar... həyəcandan udqundu -...Sən demə, onlar zülm deyəndə yalnız düşmən zülmünü nəzərdə tuturmuşlar