Adelina
@6aleyna
Geleceğe dair umutlarınız, bugünkü çabalarınızın üzerine inşa edilir.
45 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aşk YangınıŞiir
Ateşe yürür gibi geldim sana,
Gözlerin bir kıvılcım, ben kuru yaprak.
Her dokunuşunda tutuştum yeniden,
Adınla yanıyor artık her yaprak.
Kalbim, köz üstünde uyuyan bir gece,
Adını anarken erir sessizce.
Aşk dediğin, serin değil, serap değil—
Aşk dediğin, yanmaktır gizlice.
Sen rüzgâr olsan da kaçıp gitsen,
Bu yangın sönmez içimde, bil ki.
Ben seni sevmeyi seçmedim belki,
Ama senle yanmayı öğrendi yüreğim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gönlün Nağmesiyle Giden Ahval
Kimdir bilmem, bir ahenk-i cemâl-i târ u mar,
Beni benden alan, süzülen şîvâlı sîmâdır.
O yâre meylin ah, ne gam, ne vasl-i dem, ne niyaz,
Göçüp giden hâlim, göğe salınan âh-ı pür-îhtiyâzdır.
Âşiyân-ı hülyâ, zayi olmuş kuş misâli,
Hâk-i sâkin olsa da cihânda zâr u derbendâr.
Bir kemâl ki, yoktur ihtifâ ne zâhirde,
Gizlenir derûn-i cânânda, hançer olur her zâr.
Ey bî-sûkûn gönlüm, niçin böyle yare meylettin?
Bir sel misâli ömrümden giden ahvalin sâde cenkdir.
Sessizliğin Ardındaki Gözyaşları
Büyüyen sessizlik, gecede yankı,
Kalbimde ağır, ezici bir sancı.
Sana sözler yazdım, hepsi derin,
Ama sessizlikte kayboldu her bir sesim.
Gözlerim yağmurlu, ruhum yara,
Sana yazdım, bekledim, duvarlara.
Bir kez dönüp bakar mıydı kalbin?
Ama cevap yok, bir boşluk sadece, derin.
Zaman yavaş, hüznümse daha hızlı,
Gözlerim hüngür hüngür, içimde fırtına gizli.
Bir mesaj, bir kelime, belki bir iz,
Ama sen sustun, sessiz kaldın, izsiz.
Her damla gözyaşımda senin ismin,
Her nefeste unutmaya çalıştığım bir derin his.
Yalnızlığımda yankılanan tek şey,
Sana ulaşmayan bu kırık yürek.
Belki de artık vazgeçmeli,
Ama kalp işte, ne bilsin gitmeyi...
Hüznün kıyısındaŞiir
Sonsuz bir geceye bakar gibi,
Kalbim derin, karanlık, sessiz…
Bir yıldız kayar, iz bırakmadan,
Ve ben kaybolurum, fark edilmeden.
Gölgeler ağırlaşır göz kapaklarımda,
Zaman, bıçak sırtı bir yara gibi,
Usulca kanatır ruhumu,
Her saniye, biraz daha acıtır.
Bir yalnızlık çöreklenir içime,
Kelimeler susar, diller lal olur,
Söylenmeyen her söz,
Duvarda yankılanan bir çığlıktır.
Düşlerim küser gecelere,
Küçük bir çocuk gibi ürkek,
Dizleri yaralı, gözleri nemli,
Sarılır içimde, kaybolur karanlıkta.
Bir hayal kırıklığıdır her nefes,
İçime çekerken soluklarımı,
Bir umut düşer avuçlarımdan,
Düşer ve kırılır sessizce.
Ve belki de en zorudur,
Bir daha asla diyebilmek,
Kapanan kapılar ardında,
Çıkışsız bir yol bulabilmek.
Yitik şehrin yalnızlığıŞiir
sokak lambalarının titrek ışığında
gecenin sessizliğinde yankılanan ayak sesleri
yüreğimin derinliklerine işleyen bir acı gibi
şehrin yalnızlığı sarar beni
içimde bir boşluk, karanlık bir çukur
belki de kaybolmuş gençliğimin izinde
geçmişin hayaletleri dolaşır durur
her köşe başında bir anı, her sokakta bir hikaye
sigaranın dumanında kaybolur umutlar
bir yudum rakı ile boğulur pişmanlıklar
ne sevda kalır geriye ne de dostlar
yalnızca hüzün ve bitmeyen bekleyiş
şehrin karmaşasında yitip giden yüzler
her biri birer gölge, her biri birer yabancı
hayatın acımasızlığı vurur yüzüme
gözlerimde bir damla yaş, içimde bir fırtına
belki de bir şiirin dizelerinde bulurum teselliyi
belki de bir şarkının melodisinde unutulurum
ama yine de bilirim ki
bu şehirde, bu hayatta, bu yalnızlıkta
kaybolmuş bir ruh gibi
sonsuza dek sürükleneceğim