Evimi özledim
Yırtık ayakkabılarımı
Taranmamış saçlarımı
Dağınık yatağımı
Silik duran her anımı
Gözlerim beni görmüyor artık
Buğulu bir duvar var aramızda
Kanayan, dilinden acı bir şarkı dökülen
O güzel askılık bile
Ağıt mı yakıyor bilinmez
Içimi parçalar
Sanki hiç var olmamışım gibi
Hiç aitolmamışım gibi
Ve kusursuz değildi
Çatlak ve amansızdı
Delirmenin eşiğiydi
Kuğu olmak istedi
ama evim oldu
Eski evim
Bazen annemi de özlerim
Ama annem yoktur benim
olsa keşke, derim