Öncesinde çocuk kitabı olduğunu düşündüğüm için önyargılı başlamıştım ama okudukça içine çekti.
Canavarın anlattığı her hikayede, hem aynı hem de aslında farklı ve tahmin edilemez bir sonla biten olayların olması; kimsenin salt iyi veya salt kötü olmadığını, her olayın aslında iki yüzü olduğunu anlatması.. Mutlu son yok, prensler yalnızca masallarda iyi ve önünde sonunda insanoğlu çıkarı doğrultusunda hareket ediyor.
Diğer taraftan Conor’un görünür olmak için verdiği mücadele, aslında hepimiz için genel anlamda hayatın bir tanımı değil mi?