DarkWinter
@98Lilah
can sıkıntısına takılıyorum
103 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Türkiye’nin geri kalışının sebebi, halkının
cehaleti değil, aydınlarının gerek nicelik, gerek nitelik
bakımından yetersiz oluşudur. Mümtaz Turhan dünyada
alet ve makineleri, fennî metotları, verimli çalışma
ilkelerini ve ülkeleri en iyi bir şekilde yönetme tarzlarını
bulan, keşif veya icat eden, mükemmelleştirenlerin
aydınlar olduğunu ifade eder. Onun için bir memleketin
geriliğinden halkını sorumlu tutmak kadar gülünç ve abes
bir şey olamaz.
burada yazdığı paragrafa bir çok kişi başta karşı çıkabilir, ama bu dediğini destekleyen çok önemli bir örnek var: ABD :)
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Mümtaz Turhan ülkemizin Batılılaşma sürecindeki
yanlışları şu şekilde sıralamaktadır: “Biz insanımızın
genel mesleki, teknik bilgisini artırmadan, ona yeni
maharetler kazandırmadan, yeteneklerini geliştirmeden ve
dünya görüşünü, zihniyetini bilimsel ilkelere göre
değiştirmeden, yani ona ilim zihniyetini aşılamadan
sadece fabrikalar, geniş caddeler açmak, parklar, barajlar,
limanlar yaptırmadan, lüks otomobiller, tarım araçları,
radyolar, buzdolapları vs. almak ve Batılı kanunlar,
nizamlar vazetmek suretiyle Batılılaşacağımızı
zannetmişiz. 150 seneden beri hep bu kanaat ve bu batıl
itikatle hareket etmekteyiz”
başka bir arkadaşımdan duyduğum benzer anlama çıkan bir sözü de paylaşmak isterim:
"artık urfada da oxford var"
Önce evlendiğimizde hayatın daha iyi olacağına inandırırız kendimizi. Evlendikten sonra, bir çocuğumuz doğduktan hatta ardından bir tane daha olduktan sonra hayatın daha iyi olacağına inandırın kendimizi,
Sonra çocuklar yeterince büyük olmadıklar için kızar, onlar büyüyünce daha mutlu olacağımıza inanır, Bundan sonra, ergenlik dönemlerinde çocuklarla uğraşmanız gerektiği için öfkeleniriz.
Kendimize, çocuklarımız bu dönemden çıkınca daha mutlu olacağımızı, yeni bir araba alınca, güzel bir tatile çıkınca, emekli olunca, yaşantımızın dört dörtlük olacağını söyleriz.
Gerçek ise şu andan daha iyi bir zaman olmadığıdır. Eğer şimdi değil ise ne zaman? Hayatınız her zaman mücadelelerle dolu olacaktır. En iyisi bunu kabul edip her ne olursa olsun mutlu olmaya karar vermektir. En sevdiğim sözlerden biri Alfred D. Souza'ya aittir. Der ki:
"Uzun zamandan beridir hayatın -gerçek hayatın- başlamak üzere olduğu izlenimine kapılmıştım. Fakat her zaman yolumun üzerinde bir engel, öncelikle erişilmesi gereken bir şey, bitmemiş bir iş, hizmet edilecek zaman, ödenecek bir borç oldu. Sonra hayat başlayacaktı. Sonunda anladım ki bu engeller benim hayatımdı"
Bu görüş aç, mutluluğa giden bir yol olmadığını gösterdi, Mutluluk yoldur, öyleyse sahip olduğunuz her anın kıymetini bilin ve mutluluğu, vaktinizi harcayacak kadar özel biriyle paylaştığınız için, ona daha fazla değer verin. Unutmayın, zaman hiç kimse için beklemez, Öyleyse;
Okulu bitirene kadar,
100 milyar kazanana kadar,
Çocuklarınız olana kadar,
Çocuklarına evden ayrılana kadar,
işe başlayana kadar,
evlenene kadar,
Cuma gecesine kadar,
Pazar sabahına kadar,
Yeni bir araba, ya da ev alana kadar,
Borçları ödeyene kadar
ilkbahara kadar
Yaza kadar
Sonbahara kadar
kışa kadar,
Maaş gününe kadar,
Şarkınız söylenene kadar,
Emekli olana