Karşılıklı korku huzur getirir;
Artana kadar bencil sevgiler
Sonra zulüm bir kapan kurar,
Ve yemini dikkatle serper
Kutsal korkularla oturur,
Ve gözyaşlarıyla sular toprağı:
Alçakgönüllülük köklenir büyür
Ayaklarının altında
Çok geçmeden başının üstünde
Kasvetli gölgesi uzanır Gizemin
Sonra tırtıllar ve sinekler,
Bu gizemle beslenirler
Aldatma meyvesini verir gizem
Pembe pembe,çok tatlı bir meyve
Ve kuzgun yuvasını kurmuştur
O ağacın derin gölgelerinde
Toprak ve Deniz tanrıları
Bu ağacı arayıp durdu doğada
Ama boşunaydı arayışları;
Çünkü o ağaç,insanın beyninde
Ben de sevgi bahçesine döndüm,
Eskiden güzel çiçeklerle doluydu,
Ve gördüm ki bahçe mezarlarla dolmuş
Ve çiçeklerin yerinde mezar taşları var:
Dönüp duran kara cübbeli papazlar,
Sevinçlerimi arzularımı dikenli tellerle bağlıyorlar
Bana ölüm giysilerini giydirdiler,
ve bu kederli şarkıyı öğrettiler.
Baktılar mutluyum,dans edip şarkı söylüyorum.
Bana zarar vermediklerini düşündüler:
Dua etmeye gittiler Tanrı’ya,onun rahibine ve kralına
Bizim sefaletimizden bir cennet kuranlara
Aşk sırf kendini memnun etmeye uğraşır
Başkasını kendi keyfine kurban eder:
Başkasının rahatının kaçmasından zevk alır,
Ve cennete rağmen bir cehennem kurar.