Bir yetişkinmişim gibi yaşıyordum ancak aslında yetişkin değilmişim annemin tek sözüyle alaşağı olmuş durumdayım göremediğim bir engelle karşılaşmış gibi hissediyorum sorun şu ki ayağa kalkabileceğimi biliyorum ama kalkmalı mıyım onu bilemiyorum ya ailem hayal kırıklığına uğrarsa ya bundan sonra da onları memnun edemezsem diye düşünüp duruyorum yani ayağa kalkıp kendi yoluma devam etmem aileme karşı suç işliyormuşum gibi hissettiriyor
Etrafındakileri mutsuzluğa sürükleyen bir insan kadar lüzumsuz biri olabilir mi başkalarını incitmek dışında bir şey bilmiyor muyum ben o kadarlık bir insan mıyım diye sorguluyorum ve kalbim parçalara bölünüyor
Efsaneye göre kahve keçiler aracılığıyla keşfedilmişti keçilerin ufak yuvarlak ve kırmızı meyveleri yediklerinde yorulmadan oraya buraya Zıpladıklarını gören bir çoban kahve ağacının varlığını ve etkilerini keşfetmişti