Çocuklar görerek öğrenirler. Çocuklar yetişkinleri izler, davranışlarımızı taklit eder, bizi örnek alır. O halde bir çocuğu iyi eğitmenin en pratik yolu, ona iyi örnek olmaktır!
Çocuğumuz, bizim küçültülmüş kopyamız değildir. O halde onu hayata hazırlamanın ilk basamağı tanımakla, varlığına saygı duymakla, yaratılıştan getirdiği temel özellikleri kabullenmekle başlar.
'Çocuk benim değil mi? İstediğim gibi davranırım!' deme hakkına hiç kimse sahip değildir. Evlat bir emanetse, emanetin sahibi olan Allah'a karşı gün gelip hesap verilcektir.