Akın
@ACh_
30 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·200 syf.·
2025 13. kitabı
Kitap, küreselleşmenin ve modernleşmenin kültürel ve toplumsal olarak sığlaşmaya neden olduğunu, bireycilik paradoksu yarattığını ve bunların her şeyi yavanlaştırdığını ve köksüzleştirdiğini anlatmakta genel olarak.
İçerik olarak iyi olsa da çeviri için aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. 2024 yılında çevrilmiş bir kitapta neden günümüzde pek kullanılmayan, dedelerimiz zamanında kalmış kelimeler bu kadar sık kullanılıp anlatılacak konuyu anlamamız zorlaştırılmaya çalışılıyor bilemiyorum. Akışı bozmaktan başka bir etkisi yok maalesef.
İnsanların mutluluğunu sağlamak için toplumu düzenlemek düşüncesi, toprağa bağlılıkla başlıyor. Göçebe toplulukların toplumsal sorunları yoktur. Birbirleriyle değil, doğayla çekişmektedirler. Ne saymak, ne de yazmak gereğini duymuyorlar. Doğa korkusu, onları, birtakım bitkilere, taşlara hoş görünmeye zorluyor. Böylesine bir yaltaklanmanın dışında din arayışları da yok. Erdemsizlik bulunmadığı için erdem kavramı belirmemiştir. Birbirlerine karşı ne iyilik, ne de kötülük ediyorlar. Doğanın ezici baskısı altında tutunmaya çabalayarak kardeşçe yaşamaktadırlar. Bilgileri, doğadan korunma yolunda gelişmektedir. Bu gelişmenin sonunda içlerinden biri çıkacak, bir toprak parçasının çevresine kazıklar çakıp 'burası benimdir', diyecektir.
İnsanlık tarihi, artık, bu kazığı çıkarmak için çekilen acıların tarihidir.
2/10
2025 5. kitabı
İnanmayı değil de bilmeyi seçmiş insanların bildiği genel geçer şeyleri spiritüel bir zeminde anlatan ve dikkat dağıtacak kadar kısa cümlelerle hazırlanmış bir kitap. Zihinden uzaklaşmak derken gerçeklikten de uzaklaşmak isteyen ama yeni gerçekliğin frekanslar , bir anda evrenle bütün olma hali gibi kavramlar olduğunu düşünen varsa keyifle okuyabilir.
