AD҉∃M
@ADEMISLEN
..Cîhân bê bêxtê..
... Burn-out....
Pembe mi yağardı eskiden yağmurlar
rüzgar üşütür müydü çiçekleri
kim öpünce uyanırdı güneş
sanırım darıldı artık masallar
bir çocuğun hayallerinde dans ederken uçurtmalar
papatya gözlerini kapatır mıydı usul usul
okyanus deniz kızlarının saçlarını okşarken
kime şarkı söylerdi yıldızlar
sanırım kırıldı artık rüyalar
artık acı serpildi sabahlara
savaş tuttu köşe başını
zaman uzanıp sildi tüm tebessümleri dudaklardan
yok oluyor yaşamın renkleri bir bir
ölümün elleri kapıyor gözlerini çocukların
sanırım yok oldu artık umutlar. Oya Karaege...
Yaşam bir annın dansı ve bir aslanın kükremesidir. Bir yağmur ormanının karmakarışıklığı ve bakteri ile konağı arasındaki amansız savaştır. Yaşam amip ve fildir, evrim
ve yok oluştur ve bir gezegeni dönüştürecek güçtür. Yaşamın
karmaşıklığı ve çeşitliliği afallabcıdır, ama fizikçi için yaşam
daha temel bir seviyede başlar. Bütün yaşam, birkaç milyar
yıl önce moleküllerin dansıyla başladı. Aslan ve arı, mütevazı
maya ve dev mavi balina ... Her birinin hücrelerinde aynı seğiren moleküller bulunur; hepimiz akrabayız.
"Sabah 6'da yataktan fırlayan, giyinip zorla bir şeyler atıştıran, başka birine para kazandırdığı bir yere ulaşmak için trafikle boğuşan ve tüm bunlara sahip olduğu için müteşekkir olması istenen biri hayattan nasıl keyif alabilir?" Bukowski
İnsan hayatı ortalama 80 yıl ya da yaklaşık 30.000 dünya günü. Bu da demek oluyor ki insanlar doğuyor, biraz arkadaş ediniyor, biraz yemek yiyor, evleniyor ya da evlenmiyor, bir iki çocuk yapıyor ya da yapmıyor, birkaç bin kadeh şarap içiyor, olduğu kadar cinsel ilişkiye giriyor, bir yerlerinde bir yumru hissediyor, biraz pişmanlık duyuyor, onca zamanın nasıl geçtiğine hayret ediyor, başka türlü yaşamış olmaları gerektiğini düşünüyor, yine olsa yine aynı hayatı yaşayacaklarını anlıyor ve sonra da ölüyorlar. O büyük siyah hiçliğe karışıyorlar. Uzamın dışına. Zamanın dışına. Sıfırın en sıfırına. Ve hepsi bu kadar, her şey bundan ibaret. Tamamı aynı vasat gezegenin içinde. İlginçtir;
Trajedi, tamamına ermemiş komedidir aslında. Bir gün buna güleceğiz. Bir gün her şeye güleceğiz