Aslı Filizci
@AEAF
342 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Herkese merhaba.
Daha önce Cenk Mustafa Güven’den Suretler kitabını okumuş ve çok etkilenmiştim. Bu sefer de Kansız isimli kitabı okudum. Gene aldım kitabımı elime, yerleştim koltuğuma, kahvem de yanımda. Bir solukta 98.sayfaya kadar geldim. Ama nasıl gerildim anlatamam. Dedim ben bu gece daha fazla devam edemeyeceğim kesin rüyamda görürüm diyerek bıraktım. Ama ertesi sabah koşarak kitabı elime alıp okumaya devam ettim.
Gerekten kurgusu, konusu, akışı çok değişikti. Başarılı derecede değişik!
Önemli noktalarını vermeden nasıl kitabın konusunu anlatabilirim bilemiyorum ama bir deneyeyim.
Kitap başta Ayla isimli kadının doktora gitmesi ve hamile olduğunu öğrenmesi ile başlıyor. Ultrasonda kontrol sırasında doktor şaşkınlık içerisinde kalıyor ve hemen fikir almak için başka bir meslektaşını çağırıyor. Gelen doktor da ayrı bir şok yaşıyor ve hayatlarında böyle bir durumla karşılaşmadıklarını söylüyorlar. (Ne olduğunu söylemem. Yoksa büyü bozulur. ) Ayla hastaneden çıkınca bebeğin babasını arar, arar, arar ama ulaşamaz. Ve ailesine söyledikten sonra bebeğe ne yapacaklarına karar vermeye çalışır.
Diğer yandan Gülce vardır. Ayla’nın aksine yaşam enerjisi dolu, gülümsediği yerde güller açan, herkesin çok sevdiği biridir. Ara sıra nöbetler geçiren babası ile yaşamaktadır. Babası Gülce ile evlenmek isteyen herkesi reddediyordur. Ama bir gün gelen bir evlilik teklifine sıcak bakar ve canı kızını evlendirir. Ve kısa süre sonra Gülce hamile kalır.
Tam olarak olaylar bu Ayla’nın bebeği ile Gülce’nin yollarının kesişmesi ile başlıyor. Aslında yollarının kesişmesi de gerekiyor.
Kitap öyle bir yerde bitti ki, kapağını kapatıp bir süre bekledim. Ve şimdi çok büyük bir merakla 2. Kitap olan Gölge’yi bekliyorum.
Reklam
Apaçık anlamıştım: Güneşin parıltısı altında ses çıkarmadan yürüyen, yorgunluktan ve aşırı sıcaktan canlılıklarını yitiren, yalpalayan ve düşen bu insanlar deliydi. Nereye gittiklerini bilmiyorlar, güneşin neden var olduğunu bilmiyorlar, hiçbir şey bilmiyorlar. Omuzlarının üstünde baş değil, acayip ve korkunç küreler var.
Öyle bir kitap okudum ki…
Yanıma aldım kocaman bir kupa kahve ve kahvem bittiğinde kitap da bitmişti. Bazı kitaplar vardır ya; nasıl yorum yazacağını bilemezsin. Bu kitap da aynen öyleydi. Ben şimdi nereden başlasam yoruma dedirtiyor.
İçim resmen kan ağlayarak okudum. Kitap 2 kişinin ağzından yazılmış. Çimen ve Doktor Leyla.
Çimen gözlerini açtığında kendini kız kardeşi Defne’nin banyosunda bilekleri kesilmiş olarak bulur. Evde son ses müzik olduğunu fark eder. Yardım çığlıkları atar, ölmek istemiyorum diye bağırır. Ama kimse onu duymaz. Birinin ona bunu yaptığını düşünür. Kim yapabilir diye düşünmeye başlar. Evde olan birkaç isim sayar ve birinde karar kılar. Sesini duyuramadığı için kardeşinin okuldan gelmesini beklemeye karar verir. Bu sırada anıları aklına üşüşmeye başlar. Babasının onu yorulana kadar dövmesi gelir aklına, daha sonra baş ağrıları için annesinin onu doktor yerine hocaya götürmesi ve orada yediği dayak, ilkokulda hırsız damgası yemesi, üniversite sınavında bilincini kaybetmesi ve daha birbirinden acı verici anıları gözünün önünden geçmeye başlar.
Daha sonra kitap Doktor Leyla’nın ağzından anlatıma geçiyor. Çimen ile seansları sıklaştıkça ondan çok etkilenmeye ve Çimen’i vefat eden kardeşine benzetmeye başlar. Ve kardeşimi kurtaramamanın vermiş olduğu vicdan azabını Çimen’i kurtarmaya yoğunlaştırır. Seansları kameraya kaydetmeye, bu şekilde dönüm noktasına neden olacak olayı araştırmaya, meslektaşlarından fikir almaya başlar. Ve teşhis koyup tedaviye başlamak için elinden geleni yapar.
Çok etkilendiğim bir kitap oldu. Herkese tavsiye ederim.
