Ayşe Eraslan
@AEraslan
mali müşavir
i.ü.yüksek lisans
İstanbul
16 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Abdülhamit zamanında yaşanmış bir olaydır .
"Esat Paşa kızını Sakal Ahmet Paşaya verir . O ince narin nadide kız evliliği boyunca çocuk sahibi olamaz . Eşi bir baska kadınla evlenir üst-üste çocukları olunca Enisa artik kendi içinde kaybolan bir kadındir . Zira ne baba evine dönebilir ne koca evinde bir gölgeden farkli olabilir .
Bir gece Abdülhamit'in inşa ettirdiği opera salonunun sahnesinde ince zarif bilekleri kesilmiş bir kadın cesedi bulunur . Enisa... tum saray yasa bürünür .
Bu elim hadiseden sonra sergilenen italyan operalarından La Traviata'nın sonu Abdülhamit üzerine değiştirilir . Zira operanın sonunda başrol oyuncusu veremden ölüyordur. Ama Enisa'nın üzüntüsünü hatırlamamak icin kadin tedavi ile iyileşir. Mutlu son ...."
Her şeye karşıcılar icin söyleyeyim hic bir kimseyi övmek yada yermek adına anlatmadım bu hikayeyi . Biraz düşünelim istedim . Operanın sonunu degistermeye muktedir birileri vardir ama insanin kaderi kendi yaptıklarıyla yazılır. Ne çare ki bir-çok insan hayatlarına yapılan müdahale ile kendi hayatları için de kaybolurken cok az kişi hayatinin dizginini eline alıp kaybolanlar arasından kurtulabilmistir .
Ya siz kaybolanlardan ( buna siz nasıl isterseniz, siz bilirsiniz' farketmez diye başlayıp tartismalarin etkisiz elemanı kararların çekimser oyu ortamların onaylayan insanı olmakta diyebiliriz ) misiniz ? Yoksa hayatım benim diyebilenlerden mi ?