Öyle bir mûsıkîyi örten ölüm,
Bir teselli bırakmaz insanda.
Muhtemel görmüyor henüz gönlüm;
Çok saatler geçince hicranda,
Düşülür bir hayale, zevk alınır:
Belki hala o besteler çalınır,
Gemiler geçmiyen bir ummanda.
Kader celladına,
Sessiz uzat boynunu;
Acıma ne kendine, ne de gelecek günlerine.
Yalnız bir düşünceye yum gözlerini;
Son darbe inmeden evvel, en son anda,
Bir çiçek, bir kuş, bir tebessüm ol;
Düşüncen kurtarsın seni senden,
Bil! Biraz sonra,
Ebediyen senindir,
Senden uzak olan her şey...