İlk nokta konusunda, metafizik uzmanı olmadığım için verecek bir cevabım yok, fakat ikinci noktaya gelince, bir inanç değil, deneyim sorununun sözkonusu olduğunu belirtmek istiyorum. Dinsel deneyim mutlaktır. Tartışılmazdır. Tek söyleyebileceğiniz, hiç böyle bir deneyim yaşamadığınızdır, karşınızdaki de şunu söyler : "Ama, ben yaşadım." Ve tartışmanız burada sona erer. Tüm dünya din konusunda ne düşünürse düşünsün, dinsel deneyim yaşamış biri, kendisine hayat, anlam ve güzellik kaynağı olan ve dünyaya ve insanlığa yeni bir parlaklık veren büyük bir hazineye sahip olmuştur. Barışa kavuşmuştur. Böyle bir hayatın yasal olmadığını, böyle bir deneyimin geçerli olmadığını ve böyle bir pistis'in sadece sanrı (ilüzyon) olduğunu hangi ölçüte (kritere) dayanarak söyleyebileceksiniz? Aslına bakılırsa, nihai şeyler konusunda, yaşamanıza yardım eden unsurlar dışında daha iyi bir gerçek var mıdır ki?