Melek… Düşünsene, ikimiz aynı radyo istasyonunda çalışıyoruz. Sen gece programının büyüleyici sesi, ben de tonmaister olarak o sesin arkasındaki gizli kahramanım… Telefonlar hiç susmuyor. Kimi seni öve öve bitiremiyor, kimi de yarı sarhoş bağlanıp bizi çileden çıkarıyor. Sen ikna etmeye çalışıyorsun, ben arkadan gülmemek için kendimi zor tutuyorum. Bazen ciddileşiyoruz, bazen kahkahalara boğuluyoruz… Gece bizimle birlikte akıyor.
Program sona erdiğinde stüdyonun o hafif sarı ışıklarını kapatıp birlikte çıkıyoruz. Şehrin gece serinliği ikimize de iyi geliyor. Eve vardığımızda saat çok geç olmuş ama yorgunluk bile güzel geliyor çünkü aynı hikâyenin iki karakteriyiz artık. Mutfağa geçip sıcak bir şeyler hazırlıyorum; sen koltuğa oturmuş ayaklarını uzatıyorsun, ben de yanına oturup geceyi kapatıyoruz.
O akşam, uzun bir aradan sonra ilk kez onu böylesine içimde hissettim. Sanki ruhu sessiz bir nehir gibi içime akıyordu. Hayatın bütün yorgunluklarını, zihnini kemiren düşünceleri İstanbul’un bir köşesinde bırakmış gibiydi. Yanımda duran kişi sadece ‘o’ değildi; kalbinin en çıplak hâli, en gerçek sesi benimle nefes alıyordu.
Uzun zamandan sonra ilk defa onu böylesine derinden hissediyordum o akşam. Ruhu içime akıyordu sanki. Hayatın yorgunluklarını, beynini meşgul eden tüm düşünceleri bırakmıştı İstanbul'da bir yerlerde.
Serengeti’nin sonsuz düzlüklerinde, bir antilop her adımında hayatta kalma savaşı verir; açlıkla, susuzlukla ve yırtıcıların sinsice yaklaşan tehdidiyle… Biz insanlar da kendi dünyamızın Serengeti’sinde benzer bir mücadele içindeyiz: zorluklarla, sınırlarla, belirsizliklerle ve kimi zaman karmaşık, zorlayıcı insan ilişkileriyle başa çıkmak zorundayız. Hayat, ister vahşi düzlüklerde ister modern şehirlerde olsun, mücadele edenlerin sahnesidir…
Namaz, Müslüman için ruhun ve bedenin saflaştığı en temel köprüdür. Yüce Allah, onu hem kötülükten sakınmanın hem de ahlakı yükseltmenin bir aracı olarak farz kılmıştır. Ankebût Suresi’nin 45. ayeti, namazın hayatı çirkinliklerden koruyan bir disiplin olduğunu açıkça ortaya koyar. Namazdan uzak bir yaşam ise, rehbersiz bir ruh ve ahlâk demektir; yönünü kaybetmiş bir kalbin sessiz çığlığıdır.