Aether
@ALKYON
Yoruldumm
Aslında söylediklerimden çok,
sakladıklarımda gizliyim...
Siz; En iyisi beni anlamak için, konuştuklarımdan çok,
sustuklarımı dinleyin.
-Sokrates
51 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Rodion Romanovic Raskolnikov üniversite de Hukuk okuyan genç bir adamdır. Durumu iyi olmayan sefil bir aile çocuğu ,annesi ve kız kardeşi olup onlardan uzak bir şehirde yalnız başına öğrenimini devam ediyordu. Öğrenimi sırasında düştüğü maddi yetersizliğe ,yoksulluğa ve bunların onda oluşturduğu psikolojik etkiye karşın kendince elinde olan değerli eşyaları tefeci bir kadına rehin verecek ve daha sonra bunları geri alma düşüncesiyle maddi sıkıntısını gidermeye çalışır. Ama daha sonra eşyalarını rehin verdiği tefeci kadın üstüne bir takım planlar yapma düşüncesi içerisine girer ve bunun sonucunda kafasında oluşturduğu plan ve düşünceler sonucu tefeci kadını öldürme girişimin de bulunur. Sadece kadını değil aynı zamanda beklenmedik bir şekilde olay üzerine denk gelen kadının kız kardeşini de öldürür...Ve iki cinayet birden .
İşte bundan sonra Raskolnikov'un hayatında yeni bir çıkılmaz süreç başlar.
Cinayet işlediğine asla pişman değil ama sadece onda oluştuğu ruh bunalımlarından dolayı rahatsızlık hissedip sonunda suçunu itiraf eder.Pişman değil çünkü dünya da yararı olmayan ,pis,olmasalarda olur dediği şeyleri savunduğu birtakım düşünce değerleri var. Aynı zamanda bu cinayeti bazı ahlak değerlerini görmek öğrenmek içinde yaptığını öngörüyor. Ama tabi sonunda bu cinayetin ne kadar yanlış olduğunuda fark ediyor, cinayeti türlü sebeplerden dolayı işlediğini söylese de aslında herbirinin tamamen doğru olduğuna kendiside karar veremiyor çünkü o kadar kötü ruhsal bir bunalım içinde...
Aslında konu cinayet değil, konu Raskolnikov'un katil olup olmaması da değil burda bunların yarattığı ve bize gösterilen, aktarılan değerler, iyi ve kötü insan potreleri,ahlak değerlerinin kimin gözünde nasıl ve neolduğu en önemlisi de sınıf ayrımının, yoksul fakir insanın konumu ve zengin
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şu anda yaşama fırsatım var, bunu değerlendirebiliyor muyum?
Yaşamımızın farkında mıyız? Yaşamda istediklerimizi yapabiliyor muyuz? Keşkelerimiz mi çok yoksa iyikilerimiz mi?
Bir insan neden intihar etmek ister? Ya intihar girişimi başarılı olamazsa ne olur?
Veronika, Zedka, Mari , Eduard…
Herkes bu hayatta iyi kötü olaylar yaşıyor. Hayata karşı mücadele ediyor. Bazıları pes etmeyip kazanırken bazıları ise yenik düşebiliyor. Herkesin yaşadığı, çektiği sıkıntı ve acılar kendine özeldir. Veronika’nın ise sıradanlık, her gününün aynı olması, kendini faydasız görme durumu ve hayata karşı yaşama isteğinin olmaması..Hepimizin zaman zaman yaşadığı çok iyi bildiğimiz o duygular.
Saramago bu kitabında hükümetin elinden kaçan kontrolü, demokrasi görünümlü faşizm ile yakalamaya çalışırken yapabileceklerini eleştiriyor. Aslında kitap boyunca kendilerine muhtaç olduklarını düşündükleri insanların nasıl başlarının çaresine baktığını şaşkınlık ve tedirginlikle izleyen bir hükümet görüyoruz. Ayrıca bu hükümet bize yabancı da gelmiyor. Bilirsiniz ki boş oy bir tercihtir, bunu cezalandırmaya çalışmak ancak "otoriter rejimler"in işidir. Eğer bu adını bilmediğimiz ülke gerçek bir demokrasiyle yönetiliyor olsaydı ortada bir hata varsa sadece boş oy kullananların olmazdı. O hata devletin, rejimlerin ve partilerin de hatası olurdu. Kitapta gördüğümüz otoriter devletse yanlışını kabul etmeyi bırakın, yanlışı olup olmadığını düşünmez bile. Onların yaptığı her türlü yasadışı iş, ulaşmaya çalıştıkları yolda yasalara uygun hale gelir. Ayrıca bir suç olarak gördükleri boş oyları, dışarıdaki düşmanlara ve içerideki hainlere yüklerler.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim:))
