Ezel

Günlük telaşlar içinde insan hep meşgul.Belki de en az tanıdığı kendisi ve en az kendisi için düşünmeye vakit ayırıyor.Oysa hayat,yanından koşup gitmek için değildir,bazen de bir durup düşünmek lazım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bilmediğinin farkında olan insan bilgisizdir,ama neyi bilmediğinin dahi farkında olmayan insan cahildir.
Herkes kendi dünyasının içinde yaşamaya devam ediyordu.
Ben,dedi,nehrin kendisiyim,hakikat arayışı nehri.Ve nehrin kendisi olarak yolculuk yapıyorum.Ne coşku,ne hüzün,hiçbiri benim son durağım değil;ben yolculukta var olan yaşamın kendisiyim,beni duraklar tamamlamıyor.
Ancak farkında olan insan kendini keşfetme yolculuğuna çıkabilir.