Çağdaş bir ürperti şiirinde;"Ve artık anlatmak için yeryüzünün tuğlalarını seni anlatıyorum; diyen ismet özel, Of not being A jaw şiirinde; Tam düşerken tutunduğum tuğlayı, kendime rab bellemiyeceğim."diyor. Bu, bir şairin;en güzel vazgeçişidir.
Hiçbir patron, karşılığında daha fazlasını almadan bir işçiye ayda yirmi beş bin vermez. Das Kapital' i okumadım (he lan, çok kalındı, okuyamadım), ama Marx' tan da haberimiz var yani!
Sanki birisi tahtaya bir şeyler çiziyor, sonra da yarısını siliyor ve eskilerin üzerine yeni çizimler yapıyor gibiydi… Belki bellek bir kova gibiydi, içine alabildiğinden çok meyve koymak istenince, meyveler birbirini eziyordu.
Yaşamın melankoli ve pezimizm ile sürdürülemeyeceğini düşünen taparcasına sevdiğim yazarlardan biri olan Albert camus, intihar etmemenin bile başarı olduğunu savunuyordu." Kendimi mi öldürsem, yoksa bir fincan kahve mi içsem?" Derdi. Uzun yıllar kahve içmeyi seçti.