Abdul Samet

Abdul Samet
@ASamet61
Beklemeyi şehrin selamsız akşamlarında öğrendik. Bir mektup beklemek, bir bakış, bir gülümse. We traveled and saw
İstanbul
Trabzon / Arsin, 1988
59 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
İçinde olanlar kadar kıyıdakileri de götürür bir gemi. Ama kimse düşünmez ki en çok gemiler kıyıyı seyreder.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öyle bir an yaşadım ki kendimi o alemin misafiri gibi değil sahibi gibi hissettim. Kendimi yeryüzünde, gözümü yumduğum yerde bulduğumda sorsalar, yüz yıl kaldım derdim ama dalından kopan mersin yaprağı hâlâ yere düşmemişti. Andı, geçti bitti. Ama ben o eski ben değilim. Duruldum, arındım. Doğduğum anda değil doğmadığım adayım.
Çünkü göbeğindeki bağla bizi ilk anda şaşırtan bebeği, kara taştan kaynayan suyu ilk kez görür gibi inandım. Yaşanmaz denilen hiç bilmediğim hazlar yaşadım, birinin bittiği yerden diğerine başladım. Bitecek diye bir korku yoktu içimde, bitmek zamana mahsus bir eylem. Oysa benim elementlerin içinden geçerek sırrına erdiğim yörüngede zaman da yoktu kelimeler de.
"sevgili dost; sen yine de sev, değer ver, sâbret, sarıl, bekle, ümid et, çabala, yürü, koş, dinlen, gülümse, güldür, yıkma, tamir et, gökyüzüne bak, kuşları seyret, akşam ezanını dinle, yağmurda yürü, sabaha hâmd et ve murâd et, çünkü sen böyle güzelsin.."
Her fırtına hayatınızı bozmak için gelmez, bazıları yolunuzu temizlemek için gelir.