Bir mukaddes vazife yapar gibi ölümün üzerine eğildim, henüz bir hayat bakiyesiyle titriyor gibi görünen gözlerine dudaklarımı sürdüm. İlk busemi ben , bir ölümün sönmüş gözlerine mi tevdi edecektim.
İnsan,yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar,her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırılmış.