Ahmet KOCATAŞ

Ahmet KOCATAŞ
@A_KOCATAS
Kendime notlar...
Yaşarken orada olmayan birinin yokluğunu hissetmek zordu belki de...
Sayfa 253·Kitabı okudu
1000Kitap
Reklam
İnsanların kendilerini gerçekleștirememelerinin sebebi zaman değil hayal gücü eksikliğiydi.
Sayfa 191·Kitabı okudu
Alıntı
aşk...
Aşk, korkunç çünkü sizi müthiş bir güçle içine çekiyor, dışarıdan küçücük görünen, ama içeride mantığınızı alıp götüren dev kütleli bir karadelik gibi. Kendinizi kaybediyorsunuz. Felaketlerin en güzeli, yok oluşların en ateşlisi. Aşk, aptalca șeyler yaptırıyor size, aklınıza meydan okuyor durmadan. Huzuru değil acıyı, sonsuzluğu değil faniliği seçiyorsunuz.
Sayfa 190·Kitabı okudu
Alıntı
Ölen bir bedende yaşıyorlardı, ama bir odaya kilitlenmek onları bundan daha çok endişelendiriyordu!
Sayfa 26·Kitabı okudu
1000Kitap
Üstad Mehmet Akif halimizi tasvir etmiş...
Irzımızdır çiğnenen, evladımızdır doğranan! Hey sıkılmaz! Ağlamazsan, bari gülmekten utan! His denen devletliden, olsaydı halkın behresi Pây-ı tahtından bugün tașmazdı sarhoş na'resi! Kurt uzaklardan bakar, dalgın görürmüş merkebi. Şaldırırmış ansızın, yaydan boşanmış ok gibi. Lakin aşkolsun ki aldırmaz da otlarmış eşek. Sanki tavşanmıș gelen, yâhud kılıksız köstebek. Kâr sayarmış bir tutam ot fazla olsun yutmayı. Hasmı, derken, çullanırmış, yutmadan son lokmayı! Bir hakikattir ki bu, șaşmaz, bildiğin üslûba sok. Hâlimiz, merkeble kurdun aynı, asla farkı yok. Burnumuzdan tuttu düşman, biz boğaz kaydındayız. Bir bakın! Hâlâ mı hâlâ, ihtiras ardındayız!
Sayfa 23·Kitabı okudu
1000Kitap
Reklam