İlimlerine aldanıp Allah nezdinde makam sahibi oldukları, kendileri gibi yüksek seviyede ilim sahibine Allah'ın azap etmeyeceği zehabına kapılırlar. Bununla da kalmaz, Allah tarafından kabul göreceklerini, üstüne üstlük diğer insanlara da şefaat edeceklerini zannederler.
Bu gruba giren alimler tam bir aldanış içindedir.
İyiliklerini kötülüklerinden çok sanıp aldananlar da var. Bunlar bir iyilik yaptığında onu iyice beller, hesabını tutar. Mesela diliyle gece gündüz yüz kere veya bin kere istiğfar çekip sonra Müslümanların gıybetini yapan, gün boyu Allah'ın razı ol
mayacağı şeyler konuşup duranları düşünün. Bunlar zikir ve tespihin fazilet ve sevabını düşünüp dururken gıybet ve dedi
kodu yapan, sıkıştığında yalan söyleyerek insanlara iki yüzlü
davrananların cezasını unuturlar. Tam bir aldanış hali. Oysa
dilini günahtan korumak tespih ve zikirden daha değerlidir.