Abdullah Kayın
@Abdlkyn
Doğum günleri, yeni başlangıçlara açılmış sayfalardır, dedi adam kıza bakıp. Şimdi bu sayfayı en güzel dileklerin ile doldurma zamanıdır, diye ekledi. Kalemi kıza uzattı. Eline kalemi alan kız önündeki bembeyaz sayfaya baktı ve yazmaya başladı. Her cümleden sonra adama dönüyor ve ondan onay almayı bekler gibi adamın yüz ifadesindeki değişimleri dikkatle inceliyordu. Bitirdikten sonra kâğıdı ona verdi ve gitti. Adam bu kağıdı alıp katladı ve gömleğinin sol cebine koydu, kalbine en yakın yere. Ve bu kağıdı hiçbir zaman açıp okumadı. Aylar sonra kız geri döndü ve kağıda yazdığı dileğinin gerçekleştiğini söyledi. Elini adamın kalbine uzattı, kağıt hâlâ orada duruyordu. Adam bu dileğin gerçekleşmesine kalbiyle inanmıştı, sadece onun mutluluğu için.
Yeni yaşında her şeyin en sevdiğin kitabın en mutlu yerinde olduğu gibi çok güzel olmasını dilerim, doğum günün kutlu olsun.
14 Haziran 2026, Sakarya
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir rüya gördüm. Beyaz orkidelerle çevrili bir bahçede yürüyorum. Yüreğim aynı beyazlıkta, heyecanım taze, umudum benimle, benden fazla. Her yer, yeni bir sayfa açılmış gibi bembeyaz. Önümde boş, uzunca bir yol var arkama bakmadan yürüyorum. Daha önce gördüğüm rüyaları geride bırakmış, geriye bakmadan yürüyorum. Aklımdan tek şey geçiyor: mutlu etmek, mutlu olmak doyasıya.
Bu düşünceler deryasında umutla ilerlerken önüme bir kapı çıkıyor. Açmaya çalışıyorum ama kapı kilitli. İçeriye girmek istiyorum ama kapının kolu bana izin vermiyor. Vazgeçmek gibi bir düşüncem yok ama kilitli bir kapıyı tek başıma aşacak gücüm de yok.
Başımı gökyüzüne kaldırıyorum. Ve bir kırlangıç görüyorum. Özgürce ve hoyratça kanatlarını çırpan; orkideler gibi bembeyaz göğsünü mağrurca kabartan kırlangıç birden alçalıyor ve yanımda duruyor. Benden kaçmıyor. Omzuma konuyor. Ve konuşmaya başlıyor. Kırlangıçlar konuşur mu? Aramızda kalsın rüyalarda konuşuyorlar. Ve bana anlatıyor. Bu kapının ancak diğer taraftan açılabileceğini, sizi tanımak ve sizinle bu yolda yürümek isteyen bir insanın ne olursa olsun o kapıyı açacağını ve size bir adım atacağını söylüyor. Tamam burada bekleyeceğiz diyorum. Evet bekleyeceksin diyor. Onun göğsüne dokunup peki benimle bekler misin diyorum. Bunu söylemem onu ürküttü mü bilemiyorum ama birden kanatlarını çırpıp havalanıyor. Havada süzülerek uçarken bana dönüyor ve diyor ki, hayatımız kısa ama benim hayatım senden de kısa, hâlâ vaktimiz varken karşımıza çıkan ve bizi sevmek isteyen insanlara kapımızı kapatmamalıyız. Ben bir kapıyı açmaya gidiyorum ve senin için de kapıların açılmasını diliyorum. Hem üzülme ben yanında olmasam bile senin
"Bir Kırlangıcın Daha Var."