Abdullah Kayın
@Abdlkyn
Sakarya, 18 Ekim 1988
17 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Yazarın "Çalıkuşu" kitabında olduğu gibi bu eserinde de öğretmen bir kadın karakter ana planda yer alıyor. Ta ki bir sandıktan çıkan hatıra defterine kadar. Babasının hatıra defterini okumaya başladığı andan itibaren öğretmene değil babasının hikâyesine dahil olmaya başlıyoruz. Hikâye bir anda eksen değiştiriyor. Annesini kaybetmiş bir kadının uzak kaldığı babasını tanımaya başlamasına tanıklık ediyoruz, bu defter ile. Çalıkuşu gibi bir kitap beklerken tamamen farklı bir hikâyenin içerisindeyiz. Acımak, genç bir kadın ile babasının gizli hesaplaşması diye tarif edebileceğim bir kitap. Bu hesaplaşma, geçmişi ve ön yargıları tamamen geride bıraktırıp yeni bir sayfa açmaya mı yol açacak yoksa sonunda açacak sayfa kalmamış mı olacak. Bu kitabı bitirdikten sonra insanı düşüncelere sevkedecek soru bu. Akıcı bir anlatım ile tek solukta okunabilecek, uzun olmayan bir hikaye. Bu hikaye kadar, hikayenin içindeki bir karakteri anlatmak için söylenen tek cümle de beni etkilemiştir:
"Kitaplar içinde yaşayan, hayatla teması pek az olan."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Herkes hem burada olmak istiyor hem de orada. Hem buradakiyle yetinemiyor hem oradakiyle doymuyor. Sahi kar neden yağar kar? Bir kızı ayı kaçırır mı hiç? Berber dükkanında uyurken kendini nasıl hiçliğin ortasına posta götürürken bulur insan? Belki de Muhtar burada bulamadığı mutluluğu bulmak için uzaklara sürdü atını. Belki de Muhtar hiç var olmamıştı. Belki sen de yoksun. Hiç var olmadın. Hem burada hem de orada olmak isterken hiçbir yerde olamayanlardansın.
Puan vermedi
Bazen düşünüyorum; bir insan böyle bir şeyi nasıl aklına getirip bu kadar mükemmel bir şekilde yazıya aktarabilir? İnanmakta güçlük çekiyorum. Ne beyinler var yahu. Edebiyat tarihinin en iyisi mi bilemem ama en eşsiz eseri olduğunu düşünüyorum. Bir benzerine denk gelinemeyecek bir şaheser.
Mutluluğa başkaldırmak, aşka diz çökmek, hüzünlere sarılmak, ölümü kutsamak ve yaşama direnmek..
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma
İlk kez okuduğumda 15 yaşındaydım. İkinci kez okuduğumda zannediyorum 28 yaşındaydım. Ve şimdi 37 yaşında üçüncü kez okuduğumda anlıyorum ki ben onlarla büyüdüm. Vanya, Nelly, Nataşa, Prens, Alyoşa, İhmenevler, Masloboyev... Ben büyürken onlar hep orada kalmaya devam ettiler. 40'lı yaşlarda tekrar okumaya döndüğümde onları yine orada bulacağım. Buruk mutlulukları, hayal kırıklıkları, büyük hayalleri, minik umutları her şeyleriyle orada olacaklar.
Ezilenler, hayattan payını alamamış insanların hikâyesi. Dostoyevski'nin belki de en sade dille yazılmış şaheseri. Benim için önemi büyük ve hayatımın romanı diyebileceğim bir eser.
Puan vermedi
Kemal Tahir'in İzmir Suikasti'ni arka plana alarak anlattığı bir kaçış hikâyesi. İttihatçılık, Komitacılık, Halk Fırkası, Terakkiperver vb. siyasi ve tarihi terimlere aşina olmayanların veyahut ilgi duymayanların dahi keyifle okuyabilecekleri son derece sürükleyici bir roman. Atatürk'ten birkaç yer dışında genelde Sarı Paşa diye bahsediliyor. Bazı eleştiriler var ama Kazım Karabekir'den de iki kere ikiyi toplamayı bilmez şeklinde bir söz ile bahsediliyor. Tarafgirlikle yazıldığını sanmam. Yazar kendisine has üslubuyla hem nalına hem mıhına vurmuş işte. Kitabın ana karakterlerinden kazanova abdulkerim'in birlikte olduğu kadınlardan biri olan naciye konuşması, hâl ve tavırlarıyla bana kanlı nigar filminde Fatma Girik'in oynadığı rolü hatırlattı. Keyifli ve akıcı bir roman, ön yargılı olmadan bir gün şans verilmeli.
