Abdulkadir Özel
@Abdulkadirozel
Psikolog
Üniversite
21 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Makine aracılığı ile zaman insanların hükümdarı olmuştur. İnsan ancak boş zamanlarında belirli bazı şeyler yapma imkânına kavuşur. Ama kişiler genellikle boş zamanlarını da işlerindeki gibi organize etme eğilimindedirler. Ya da zaman adlı tirana karşı, ona tamamen boşvererek, tam bir tembellikle isyan etme yolunu seçerler. Zamanın gereklerine aldırmayarak özgürlüğe yaklaştığını sanmak, boş bir hayaldir. Bir günlük zamanı değerlendirmek yerine, onu "öldürmek", aslında zaman kafesinden kurtulmak değil, gözlerini kapayarak, kafesi görmemek demektir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
...Dikkatli davrananlar ve çok şeye sahip olanlar, güvenlik içinde olduklarını sanmalarına rağmen, hiç de öyle değillerdir. Çünkü onlar kendi dışlarında olan her şeye, mallarına, paralarına, prestijlerine ve egolarına bağlı, onlara düşkündürler ve bunları kaybetmek korkusu, içlerinde egemen olan tek duygudur. Hiç kimse, kendini yaşama bağlayan dayanaklarını yitirmek istemez. Ama her sahip olunan şey, önünde sonunda yitirilmek zorundadır. Bunların başında mal ve mülk, sonra da onlara bağlı olarak toplumsal statü ve dostlar gelir. Yitirmek kaçınılmazdır. İnsan bir gün ve bilemediği bir anda ölmek durumundadır. Yani herkes her şeyini ve de yaşamını yitirecektir sonuçta.
Varlığı özel mülkiyet, kâr ve iktidar üzerine kurulu bir toplumda yaşadığımız için, düşüncelerimiz ve değer yargılarımız önceden belirlenmiş gibidir. Bu nedenle, endüstri toplumlarındaki bireylerin en kutsal ve en doğal haklarının; kazanç, mal-mülke sahip olmak ve kazanç için çalışmak olduğunu söyleyebiliriz. Böyle bir durumda, mülkiyetin nereden gelip, nasıl elde edildiği önemli olmadığı gibi, ona sahip olmak kişiye bazı sorumluluklar da getirmez. Bu anlayışın temel ilkesini şöyle özetleyebiliriz: "Mülkiyetimi nereden ve nasıl elde ettiğim, ayrıca onu nasıl kullandığım kimseyi ilgilendirmez. Yasalara karşı gelmediğim sürece haklarım mutlak ve sınırsızdır."
Başardığım bir şeyden ötürü değil de sahip olduğum bir nitelikten ötürü kendimi "büyük" hissediyorsam, herhangi biriyle ya da bir şeyle ilişkilenmem gerekmez; çaba göstermem de gerekmez. Büyüklük görüntümü sürdürürken kendimi gerçeklikten giderek daha çok ayırırım ve narsistik olarak şişmiş egomun boş hayal gücümün ürünü olarak ortaya çıkabilme tehlikesinden korunmak için narsistik yüklenimi artırmak zorunda kalırım. Bu nedenle, habis narsisizm kendi kendisini sınırlayıcı değildir ve sonuç olarak ham biçimde tek benci ve yabancı düşmanıdır.
