İlim yolunda yürüyenin hali sessiz bir bahar sabahı gibidir
Elinde kitaplar vardır ama aslında taşıdığı şey sadece bilgi değildir
Her adımında gayret vardır sabır vardır içten bir arayış vardır
İnsan bazen yorulur bazen tökezler ama bilmek ister ki yolun sonunda hikmet saklıdır
Sayfalar çevrilir kalp açılır her bir satırda ruhuna düşen bir ışık belirir
Ne kadar yük görünse de aslında her kitap içteki karanlığı aydınlatan bir kandildir
Yol uzun görünür ama yürüyen bilir ki bu yol insanı olgunlaştırır güçlendirir derinleştirir
Belki sessizdir belki görünmezdir ama ilim talep edenin iç dünyasında büyük bir devrim olur
Çünkü ilim insanı değiştirir sakinleştirir sabitleştirir
Ve bir gün geriye dönüp baktığında anlar ki taşıdığı kitaplar değil kendi geleceğidir
İşte bu yüzden ilim yolunda yürüyen her adımında biraz daha büyür biraz daha güzelleşir biraz daha hakikate yaklaşır