Annem gözlerini yumup susmaya karar verdi
- “Anne!”,
Cevap vermiyor
- “Anne!”,
Hareket etmiyor, cevap vermiyor, göz kapakları titremiyor
Teneşiri getirip onunla tehdit ettik
Konuşmadı
Üzerine su döktük
Konuşmadı
Daha büyük bir tehdit olarak kefeni getirdik
Bizi takmadı
Hareket etmedi, konuşmadı, gözlerini açmadı
Korkar da cevap verir diye sardık, iyice bağladık
Vermedi
Tabuta koyup geçtik
Ama hâlâ sessizdi
Mezarının başında hepimiz haykırıyorduk
- “Kalk anne! Bu kadar şaka yeter”,
Kalkmadı
Gözyaşlarımızı döktük
Uyanmadı
Mezarına koyup gittik.
Gece onu ziyaret etmek için döndüm
Mezarının başında ağlar halde buldum
Bana dedi ki:
“Altmış yıl size sabrettim,
bana iki gün sabredemediniz!
Biraz daha bekleseydiniz sizinle eve dönecektim,
Ama bana sırt çevirdiğinizi gördüğüm an öldüm”
Ve sonsuza kadar mezarına geri döndü.