“Pavniler yaşamlarının başında bu yaşam tarzını öğrendi. Bu sayede çocukların günlük yaşamlarındaki küçük şeylerle birlikte, onuruna ve bağımsızlığına dokunulmamış, disiplinli ve özgür bir insanın gelişimi başlamış oldu.”
“Demokrasi çok kişisel bir şeydi. Esas konu, hiç kimse tarafından hiçbir şey yapmaya zorlanmamak ve yine aynı şekilde başka bir kimseyi de bir şey yapmaya zorlamamaktı.”
“Binlerce yıldır geçerli olan eski dünya medeniyeti, insanların kitleselleşmesine dayanmaktadır. Pavniler’de durum farklıdır. Toplumdaki her bir birey, sır olarak kalan, kişisel ve kendi koyduğu bir amaca sahiptir. Gayreti başkalarını aşmak değil, kendini geliştirmektir… Bizlerin gerekli olduğunu düşündüğü iktidar mekanizmalarını kullanmamalarına rağmen, birçok olumsuz koşullar altında sosyal düzenlerini koruyan disiplinli bir topluluktu. Direktifler hiç kabul görmedi… Davranış kodları ve kuralları yoktu, cezalar yoktu. Kanun veya vaazlar yoktu.”
“Kroeber onların kendilerine duydukları güvenin güç ve korkusuzluk kanıtlama ihtiyacına dayanmadığını söyler. Tam aksine bir otoriteyle özdeşleşmeye bağlı olmayan bir onura sahiptiler. Tabi olma durumu, onlarda kimlik kaybına yol açardı.”