İnsanları birbirine yabancılaştıran bir kültürün içinde hepimizin sıkıntısını çektiğimiz bu sevgiden korkma belası, nefreti bize sevgi olarak yutturanlara iktidar sağlıyor.
«Bir çocuğun anneyle göz teması gereksinimi duymamaya başlaması, bu temas olmadan da kendi varlığından emin olması ve başka bir deyişle kendi gözünde var olmaya başlaması çok zaman alır. Belli ki bazı insanlar bu duygusal bağımsızlığa hiçbir zaman erişemiyorlar. Kendilerini ötekinin gözlerinde arama noktasında takılıp kalıyorlar.»