İnsanlar acizliklerine boyun eğmiyorlar. Başkalarına güvenmiyorlar, ne olacaksa olsun demiyorlar. Ormandaki taze ve canlı otlar gibi üzerlerine çökmüş kuru yaprakları atmak için çaba sarf ediyorlar. Memleket yaşıyor. Her şeyi ile yaşıyor.
J. Linnankoski "İkuynen Taystelu" adlı yapıtında şöyle diyordu: "Bana Kabil'i verin ve ben ilhamımla onu bile ebedi kültür savaşçısı haline getireyim."
Esas olan, insan hiçbir şeyin önünde eğitilmemeli, sürünmemeli. Esas olan, insan hayatı tükenmeyen kültür yaratıcılığıdır, kendisi ve kendisi dışında olan kaba güçlerle sürdürülen bir savaştır.
Bir gün Tanrı hakkında tartışırlarken, Kabil dayanamayıp kardeşini öldürür. Ve dehşet içinde kalır. Fakat bu cinayet ona mücadelenin ne kadar farklı yönleri olduğunu gösterir, hem iç hem de dış bağlamda. Sonsuz mücadele. Kültürün ışığı ve kültürsüzlüğün karanlığı ile olan sonsuz bir mücadele.