Academic Mom
@Academic_mom
Puan vermedi·608 syf.··
Beğendi
·2025 35. kitabı
·70 günde okudu
·Okunma: 27 Kasım 2025 00:00
Yazarın okuduğum ikinci kitabı ve bu kitapla aram başlarda hiç iyi gitmedi. Tam üç kez yarım bıraktım çünkü ilk 200 sayfa benim için gerçekten ilerlemedi. Konuyu kavrayamadım, olay örgüsünü çözemedim, karakterleri zihnimde oturtamadım. Tam “Ben bu kitabı bırakıyorum” dediğim anlar oldu ama yarım bırakmayı da kendime yediremedim.
İyi ki de bırakmamışım… Çünkü 200. sayfadan sonra kitap inanılmaz açıldı.
En çok Penny’nin hikâyesi beni etkiledi.
En çok Carey’e şaşırdım.
Ana karakter Clay, gerçekten çok güçlü ve unutulmaz bir karakterdi.
Ve en çok baba Michael için üzüldüm…
Dunbar kardeşlerin hayatta kalma mücadelelerini okumak, acının insanı nasıl dönüştürdüğünü görmek beni çok etkiledi. Yaşadıklarıyla yüzleşme şekilleri ve o duygusal yolculuk, kitabı bitirdiğimde “İyi ki devam etmişim” dedirtti.
Reklam
Aguste'nin imkansız aşkıyla başlayan roman, bir eşin karısına güvensizliğiyle ve sadakatsizlikle suçlanan kadının ölümüyle sonuçlandı.
Balzac sevdiğim yazarlardan biri değil. Bunun nedeni ne koyu bir Kralcı olması ne de biyografisinde okuduğum diğer şeyler. Sadece kendisini yazar olmaya zorlaması kendisinden soğumama yetti. Nasıl yaptıysa her işte başarısız olduğu gibi yazarlık konusunda da iyi değil tabi bu benim fikrim ya da ben Fransız edebiyatına Victor Hugo ve Charles Dickens gibi yazarlarla başladığım için yazarın kalemini sönük buldum. Bu çevirmenden kaynaklı da olabilir ama şimdilik Balzac ile aram iyi değil :)
Kitaba gelecek olursak burada da yazarı eleştirmek istemezdim ancak üç sahne verdiğin bir adamı kitabın başlığı yapma ne alaka. Ferragus hem suçlu hem de bir baba. Kızının mutluluğu için kimliğini saklayan bir baba. Böyle bir adama nasıl çakalların başı diyebilirsin. Ya da ben bu kitabın yanında yeraltı edebiyatı okuduğum için mi böyle düşünüyorum pek emin değilim ama başlık bana alakasız geldi. Hele Jules. Muhteşem bir koca gibi gösterilmeye çalışılan sözde çok iyi bir eş. Eşi ölünce mahvolmuş bir eş değil mi?!!! Hayır tabiki. Tam hakettiğini yaşadı. Daha beter olsaydı da okusaydık.
Aguste'nin aşkına yaptığı hata ve Jules'ın eşine olan güvensizliği asil bir kadının ölümüne neden oldu. Kitaptan çıkardığım tek gerçek bu! Evet altını çizdiğim yerler oldu. birkaç satırda yazdıkları hoşuma gitti. Vermek istediği mesajlar da o kadardı galiba.
Belki de ben Balzac'ı şuan anlayamıyorum. Vermek istediği mesajı veya hayata bakışını bilemiyorum. Kitap bana çok bir şey kazandırmadı desem yeridir. Klişe bir söz vardır ya 'Siz erkekler hepiniz aynısınız' işte bu söz tam olarak bu kitap için söylenmiş çünkü erkeklerin tavrı hepsinde aynı. Aguste'de anlamadan
Zola ile daha önceden tanıştım ancak Germinal ile yazarı çok sevdim. Kalan tüm kitaplarını okumayı planlıyorum. İşçi sömürüsü, sınıfsal ayrım, açlık, ideolojiler ve grev kitabın anahtar kelimeleri. yazarın anlatım tarzı o kadar iyiydi ki, kitabı okurken değil çay ya da kahve içmek su bile içemedi. Yanıma aldığım tüm içecekler kitabı okurken sanki madenci sokağında grev için aç kalan o insanlara ihanet ediyormuşum gibi hissettirdi. Kitabı bu kadar içselleştirmeyi beklemiyordum. Etienne'in ideolojileri ve Catherina ile kavuşamamaları, yaşanan grev ve birlik olmaları, grev sırasında açlıkla boğuşmaları kitapta beni etkileyen bölümler arasında yer aldı. Zola'nın madende çalışmış olması ve daha sonra bu kitabı yazması kitabı okumadan önce, benim için bir anlam ifade etmiyordu. Kitabı okurken romanın bir hayal ürünü değil de yaşanmış olabileceğini düşünmek hatta o göçüklerin yaşanması ve verilen yaşam mücadelesi beni oldukça etkiledi. Kitapta greve gidildiğinde bir sonuç alamayacaklarını içten içe bilsem de, bir nebze de olsa patronların, iş verenlerin acı çekmesini isterdim. Ama dediğimiz gibi kitap o kadar gerçek hayattan alınmış bir eser ki fakir halk dışında kimseye bir şey olmadı.
Etienne o kadar çok kitap okudu, düşündü, yazdı, aynı fikirde olduğu insanlarla mektuplaştı ancak fikirlerini hayata geçiremedi. Gerçeklikten uzak olan düşünceleri tam olarak onunda hayatında yeniydi ve nasıl özümseyeceğini bilemedi denilebilir.
Halkın bir lider olmadan kendi kendini yönetmesi biraz zor... Ancak hakkını araması ve arkadaşlarıyla olan bağı beni inanılmaz etkiledi.
