Bir avuç toprağın kenarında
Kendimden uzak bir yerde tek başıma oturmuşum
Tüm esintiler toprak oldu.
Ve parmaklarımın arasından kayarak yere düştü.
Bir Hiçe Benziyorsun!
Toprağın soğukluğuna bırak yüzünü.
Kendi yüksekliğimi kaybetmişim.
Korkuyorum, bir sonraki andan ve duygularıma açılan bu pencereden.
Elimin unutkanlığına bir yaprak düştü
Annemin yüzünde titreyen ninni, kaybolmuş bir
nağmenin kokusunu vermekte.