Bazen de sadece susarsın. Sancılanır ruhun daralırsın. Ne anlatabilirsin ne de seni anlayan birini beklersin.
Uzaklaşır kaybolursun, kalabalıklar boğar seni.
Lambaları eğri bir sokak karşılar sessizliğini, yorulunca ayakların, dönmek istemezsin dönecek olsanda.
Beklentisiz bir hayatımız olmayacak.
Bu yaşadığımızın delilidir.
Defalarca kırılacak hayallerimiz, bu da hayatın gerçeğidir. Nihayet beklentiler ve kırıkların ardından insan, aynı kalmayacak, değişecek, dönüşecek ve olması gereken kişi olacak
Acı duymak ruhun fiyakasıdır.
Bir kalbimiz var; karanlıktan aydınlığa ne varsa orada,
temaşa edilecekse orada,
muhib orada, yar orada.
Bir el uzanıp çekecekse var gücüyle, orada tutunacak dal orada,
umut, hasret hep yan yana
yine orada, yine orada.